Drie honden maken een kabaal van jewelste als we stipt om tien uur – zo heeft hij het naar verluidt graag – bij de Knokse burgervader Leopold Lippens aanbellen. De burgemeester heeft zichtbaar net ontbeten. Een bord vol kruimeltjes, confituur, en een knalgele suikerpot met smilies erop. „En zeg het nu maar…”

Ik verwachtte een villa, maar u woont in een oude boerderij?

Leopold Lippens: „Het eerste deel ervan werd gebouwd in 1790, ja. Naar goeie boerengewoonte – dus naargelang de inkomsten – werden er stukken bij gebouwd. Ik heb dus ook een beetje bijgebouwd, en dan nog een beetje bijgebouwd… Er is nu dus het oudste gedeelte links, waar ik eerst woonde. Het middengedeelte kwam later met de geboorte van mijn twee eerste kinderen. En de vertrekken waar ik nu woon, zijn er het laatst bijgebouwd. Dat gebeurde toen de kinderen wat ouder werden, en ik wat rust wilde.”

Laat het esthetische aspect van een woning u koud?

„Dat hangt er toch maar van af wat je 'mooi' vindt, niet? De een ziet graag antieke kunst, de ander moderne, nog een ander wil géén kunst of alleen maar die of die kleur. Bij mij is dat altijd een méli-mélo geweest, van objecten die ik graag zie. Ik heb nooit een stijl gevolgd, ik heb nooit iets gezocht in de een of andere richting omdat het precies bij de rest zou passen. Sommige interieurs zijn heel gestructureerd, alles past bij alles en staat niet toevallig waar het staat. Of men werkt rond een bepaald thema. Allemaal niks voor mij, ik moet geen boekjeshuis hebben.”

Hoe 'gewoon' is luxueus wonen voor iemand als u?

„Maar ik vind niét dat ik luxueus woon. Niet in de letterlijke zin van het woord. Letterlijk draait luxe rond spullen waarmee je kan uitpakken: kijk eens hoeveel dat gekost heeft, of hoe oud dat is, holala... Maar zie je dit mes? Mijn suikerpot? Allemaal heel gewone spullen, ze passen niet eens bijeen, maar ik heb alles wat ik nodig heb. Ah, luxe is gewoon niks anders dan een interpretatie van de geest…”

(NB)

Uitgebreide versie, over z’n favoriete kamer, een mening over kunst én foto’s van het interieur van de graaf, in Krant van West-Vlaanderen van vrijdag 29 oktober 2010